Saturday 21 June 2014

Eindevaluatie

Het semester is weer voorbij, en hiermee ook de cursus Mediawijsheid. In deze blog kijk ik terug op mijn nulmeting, en geef ik mezelf uiteindelijk een punt. 

Oordeelsvorming

Met betrekking tot de oordeelsvorming staat kritisch denken centraal. Kritisch denken over mijn eigen werk kan ik heel goed - ik eis veel van mezelf, vooral bij mijn blogs. Dit toepassen op andere studenten blijft lastig, hoewel ik wel een paar keer heb geoefend om feedback te geven. Ik ben er wel op vooruit gegaan, maar het kan nog beter.

Dat ik tot een gewogen oordeel kan komen over concepten van een veranderende samenleving laat ik vooral zien in mijn blog over privacy. Hoewel ik feedback kreeg dat ik nog wat meer mijn eigen mening aan het stuk toe mocht voegen, vond ik dat het stuk mijn standpunt over privacy vrij duidelijk naar voren bracht. In plaats van te praten over wat ik persoonlijk vond, onderbouwde ik mijn standpunt met argumenten - wat naar mijn mening tot een sterker betoog leidt.

Met betrekking tot het mezelf beoordelen in het kader van de geformuleerde leerdoelen - ik ga ervanuit dat ik hier capabel voor ben, anders zou deze evaluatie een nutteloze exercitie zijn.

Communicatie

Mijn voornaamste doel met betrekking tot communicatie was om minder stil te zijn in groepsverband. Vooral bij het voorbereiden van het college wilde ik meer inbreng geven. Dit is naar mijn gevoel heel goed gegaan, ik had niet het gevoel dat ik minder praatte dan mijn andere groepsgenoten. Ook de communicatie buiten de vergaderingen om gingen goed.

Hiermee samen hangt dat ik ook actiever wilde zijn in de klas. Hoewel we allemaal de middelbare school al lang achter ons hebben liggen, blijft er een soort van cultuur waarbij het "niet cool" is je hand op te steken. Aangezien het juist het doel van de cursus is dat studenten ook bijdragen aan de colleges, heb ik geprobeerd meer deel te nemen in de discussies en kritische vragen te stellen. Naar mijn mening is dit heel goed gelukt.

Ook met de presentatievormen ben ik uit mijn "comfort zone" gegaan. Het format blog ben ik niet vies van (op mijn boeken-blog heb ik er al onderhand 800 geschreven), maar de stap maken naar een beargumenteerde academische blog kostte moeite. Om mijn blogs te verbeteren heb ik vooral gebruik gemaakt van abstractiseringen van de theorie in de vorm van plaatjes, bijvoorbeeld in mijn blog over de indie auteur. Ik ben heel erg bekend met het geschreven woord, maar visualisaties zijn in deze digitale samenleving ook ongelofelijk belangrijk. Vandaar dat ik ervoor heb gekozen mijn eindproject in een video-vorm te gieten, in plaats van het traditionele paper.

Leervaardigheden

Met betrekking tot de leervaardigheden maakte ik me zorgen over het project-gebaseerd werken. Plannen en werk verdelen is iets waar ik altijd moeite mee heb, vooral als er geen deadlines gesteld worden. Het is me gelukt om de blogs te spreiden, en er één per maand te schrijven in plaats van ze allemaal in juni in elkaar te flansen. Ook het bijhouden van het eindproject ging relatief goed. Hoewel ik wat complicaties tegen kwam, haalde ik met het verplaatsen van de deadline het prima om de veranderingen aan te brengen. Behalve projectmatig werken heb ik ook ervaring opgedaan met Sony Movie Studio 13 Platinum, Adobe Premiere Pro, Adobe Photoshop CS5.

Conclusie

Even een korte opsomming van plus en minpunten:
+ actief geparticipeerd in de les en binnen de collegegroep
+ gewerkt aan visualisatie
+ het tempo goed bijgehouden en niet alles tot het laatste laten zitten
+ creatief omgegaan met de leerstof
- soms is het moeilijk om net die éne stap verder te denken
- geef vaak toch nog sociaal wenselijke feedback, of probeer het lief in te pakken

Als een eindcijfer stel ik een 8 voor.

Thursday 12 June 2014

Mediawijsheid #3: De ultieme duizendpoot-ondernemer - de indie auteur

In het college Mediawijsheid met betrekking op cultureel ondernemersschap, waren er drie gastsprekers die iets over hun eigen ervaringen in deze sector vertelden. Een culturele sector die mij heel erg aanspreekt is de uitgeverijwereld, en de veranderingen die op het moment op aan het treden zijn daarin. Er is een grote opkomst van de indie auteurs, onafhankelijke auteurs die zelf hun boek publiceren. In een eerdere blog werp ik een kritische blik op de voor- een nadelen van self-published boeken. In deze blog ga ik op een abstracter niveau bekijken op welke vlakken traditioneel gepubliceerde en onafhankelijk gepubliceerde boeken nou echt verschillen, en maak ik een koppeling met mijn eindproject.

Wat is een indie auteur?
Een indie auteur is niet een mislukte schrijver die niet gepubliceerd kan worden via de traditionele weg. Het is niet een persoon die dacht, laat ik maar even een boek schrijven en dat op internet zetten en zo rijk worden. Een indie auteur is ook geen "aspirant" schrijver, die zelf-publiceren als platform gebruikt naar een traditioneel gepubliceerde carrière. Een indie auteur is een schrijver die alle mogelijkheden heeft afgewogen, en de keuze heeft gemaakt om een professioneel schrijver te worden, maar niet onder het juk van een uitgeverij (1). Hij houdt het volledige creatieve proces zelf in handen, en behoudt alle rechten tot zijn werk.

Het traditionele systeem vs. de indie auteur
Het boek van een traditioneel gepubliceerd auteur doorloopt een ander traject dan dat van de indie auteur. Het produceren van een boek is een individueel proces, en delen ervan kunnen anders lopen onder invloed van externe factoren, maar hieronder zal ik het publicatieproces van een typisch traditioneel gepubliceerd boek (2) beschrijven en dit vergelijken met dat van een indie auteur. Hierbij wordt het onmiddelijk duidelijk dat, hoewel het makkelijk is om het traditionele systeem in een schema samen te vatten, dit voor een onafhankelijk gepubliceerd boek moeilijk is. 

1. Voorstelling van het proces dat een traditioneel gepubliceerd boek doorloopt
Het publicatieproces van een traditioneel gepubliceerd boek kan voorgesteld worden als een lange keten, waar het manuscript van een schrijver door talloze handen gaat en wordt aangepast. Er zijn een paar plaatsen waar feedback en interactie mogelijk is. Ten eerste kiest de schrijver zelf een literair agent. De literair agent speelt een grote rol bij het verkopen van het manuscript aan een uitgever. De agent kan een eerste ronde aan aanpassingen voorstellen aan de schrijver, of het manuscript verkopen zoals het is. Als het manuscript verkocht is komen nog enkele rondes aan edits, waar de schrijver tot op zekere hoogte controle over heeft. Des te verder het manuscript in de keten vordert, des te meer raakt de schrijver de controle over het manuscript kwijt. Vaak kunnen schrijvers wel een inbreng geven met betrekking tot de cover of marketing, maar het laatste woord ligt bij de uitgever.

2. Voorstelling van het proces dat een onafhankelijk gepubliceerd boek doorloopt
Het onafhankelijk proces is het beste weer te geven als een cyclus. De schrijver produceert een manuscript, waar hij dan al dan niet professionals bij in kan huren om aan verschillende aspecten van het manuscript te werken. De controle ligt volledig bij de schrijver - hij maakt zelf alle keuzes met betrekking tot aanpassingen aan het manuscript.

Waar de traditionele schrijver slechts de inhoud van het boek faciliteert, heeft de onafhankelijke schrijver de inhoud, vorm, en distributie in eigen handen. De traditionele schrijver heeft een volledig team van professionals klaar staan om met alle aspecten van publicatie te helpen, de onafhankelijke schrijver moet zelf contacten leggen.

De indie auteur als ondernemer 3.0

Het model van de traditionele gepubliceerde auteur kan gezien worden als een uitgeven 1.0 (voor een uitleg over 1.0 en 3.0, zie deze eerdere blog). De uitgeverij bepaalt top-down hoeveel geld en tijd in het boek worden geïnvesteerd. Ze leggen schrijvers limitaties op. De schrijver bepaalt grotendeels zelf de inhoud. De lezer is een consument die geen inbreng heeft op het publicatieproces - de enige keuze die de lezer heeft is in het wel of niet kopen van het boek. Dit is een soort dubbele topdown situatie, zoals hieronder weergegeven. De onafhankelijke auteur representeert een 2.0 vorm, waarbij de afstand tussen de lezer en de schrijver kleiner is geworden. Ook is er geen uitgeverij meer die regels oplegt aan de auteur. Er is in de 2.0 situatie wel ruimte voor feedback - veel indie auteurs zijn zeer actief op social media en zijn dus makkelijk te bereiken - maar er is geen sprake van interactie.

3. Drie machtssituaties bij het publiceren van een boek
Een nieuwe, nog nauwelijks gebruikte strategie zou de 3.0 situatie zijn. Hierbij wordt de kennis en wensen van de lezer zelf geactiveerd, en heeft de lezer actief inbreng op het werk van de auteur. In plaats van dat de auteur een product aflevert, is het product een resultaat van een samenwerking tussen lezer en auteur.

In mijn Mediawijsheid eindproject ga ik deze 3.0 vorm van publiceren verder onderzoeken. Hoe zou een protocol uit kunnen zien voor zo een vorm van schrijven? Wat zijn reacties van lezers? Meer hierover zal snel volgen.

Bronnenlijst
1. The Alliance of Independant Authors. What IS An Indie Author? Bekeken op 10-06-2014. http://www.selfpublishingadvice.org/what-is-an-indie-author/
2. Nathan Bransford. How a Book Gets Published. Bekeken op 10-06-2014. http://blog.nathanbransford.com/2009/08/how-book-gets-published.html

Afbeeldingen
Header image door Celine Frohn, 2014
1. Celine Frohn, 2014
2. Celine Frohn, 2014
3. Celine Frohn, 2014